دلت را خانه ي من كن،مصفّا كردنــش با من

بــه من درد دل افشا كن،مداوا كــردنش با من

اگر گم كرده اي اي دل كليــد استجابــت را

بيـا يك لحظه با من باش ، پيــدا كردنش با من

اگر در هـا به رويت بستـه شد دل برمكن بازآ

درِ ايـن خـانه دقّ الباب كـن،واكردنــش با من

به من گو حاجت خود را اجابت مي كنــم آني

طلـب كن آنچه مي خواهي ، مهيّا كردنش با من

بيا قبل از وقوع مرگ روشن كن حسابــت را

بيـاور نيــك و بد را جمع و منها كردنــش با من

چوخوردي روزي امروز من را شكر نعمت كن

غــم فـــردا مخور،تأمين فــردا كردنـش بـا من

به قرآن آيه ي رحمت فراوان اسـت اي انسـان

بخــوان ايــن آيه را تفسير و معنا كردنـش با من

اگر عمري گنه كردي، مشو نوميــد از رحمـت

تـــو توبه نامه را بنــويس، امضا كردنــش با من

راستی کی می دونه این شعر از کیه ؟

الهی !

بادا که خواست تو تحقق پذیرد و نه خواست من!

                                                       جی پی واسوانی

با يك تير دو نشان

(به منظور تقويت املا در متن زير  ده  غلط املائي گنجانده شده.چنانچه مايليد آن ها را يافته ،تصحيح نمائئدوجايزه بگيريد فقط تا آخر فروردين فرصت داريد)

نامه ي سر گشاده به تاريخ

(مربوط به سؤال 6 صفحه 115كتاب فارسي سوم راهنمايي)

دفتر زندگاني بشر! آنگاه كه با تورّقي شتابان آميخته به نفرت وانذجار از تو مي گذرم،در لا به لاي صفحاتت خطوطي هزن انگيز،از جور حاكمان خودكامه- همان اسيران ابليس – در حقّ بندگان خداست كه پرنده ي روحم را بي بال وپر مي سازد.

نادر شاه كه بود وچه كرد؟ سر انجام سلجوقيان چه شد؟ چه كسي شاه عبّاس را به قتل رسانيد؟ چرا در زمان فلاني قسمتي از خاك ايران جداشد؟...اين پرسش وصدها پرسش ديگر،لحظه به لحظه برنفرتم نسبت به تو مي افزايد.

وقتي به همه مي گويم كه از تاريخ ودرسش متنفّرم،شكنجه ها،كشتارها و وحشي گري هاي تركمانان غض ، بلاي خانمان سوز مغل، يزيديان و امويان وامثال آنان كه براي اثبات اقتدار خود وتسبيت منافع خويش ، حقّ وناحق از كشته پشته مي ساختند،يا فرزندان ناخلف آنان كه امروز بر سر مردم بي گناه فلسطين و ايران وعراق آوار شده اند، بسان دشنه اي دلم را مي خراشد.امّا آنگاه كه در گوشه و حاشيه ي اوراق پر بهايت حماسه ي مردان دلاورت را مي خوانم كه چه صبورانه و استوار،در برابر نا مردمي ها سينه سپر كرده وتن به زلّت نداده اند،غرق سرور مي شوم و به تو كه سر افرازي جهان ايمان ورسوايي بيداد وبيدادگران را به تصوير مي كشــــي ، عشق مي ورزم.

آري تو بزرگ معلّم ما انسان هاهستي كه در قاموس واژگان ماندگارت،هم از قواي بر حقّ انسانيّت سخن رانده اي،هم تجسّم جور آدم خواران قرون را در قامت اعسار متبلور ساخته اي تا هر كس به هر طريق كه فكرتش قد مي دهد وادراكش اجازه دارد،عبرت گيرد.

راستي كه چه خوب از پس مأموريّت صترگ خويــــش برآمده اي!

در دوران سياه ستم ودر شبهاي ديجور خفقان واضطراب،فانوس به دست به هر كوخ و كاخ ودخمه سرك كشيده اي.از دشنه ونيزه و جنازه ؛نسخه بر داشته اي.چكاچاك شمشير ظلم وعدل،رويارويي خنجر وحنجر ،برخورد دشنه وسينه،...وسرانجام لرزش پايه هاي بيداد ولغزش پاهاي جلّاد،به دست توانمند « داد » را مو به مو و نكته به نكته باز گـــو كرده اي.

آفرين بر همّت والاي تو كه خود را وقف عبــرت آيندگان نموده اي !

بگذريم از دوران ماقبلت . از بدوخلقت همچنان گفـــته اي و مي گويي تا قيام قيامت. از ابحّت مردان ايمان تا مذلّت نامردان بي ايمان . از شكوه وعظّّت دليران تا نهايت نكبت شيطان صفتان.

در عبور ثانيه هاي تو ، گاه سكوت ترك بر نمي دارد وگاه صوت ، فضا را مي شكافد.در فرازونشيب ساعت هايت ،گاه پرده ي هوا نمي لرزد وگاه طوفان وزيدن مي گيرد.در تولّد غنچه هاي لحظه هايت،گاه آب از آب تكان نمي خورد وگاه آسمان سرگيجه مي گيرد.راستي اين بشر دوپا كيست كه نوعي از آن ،به شكفتن غنچه اي دل خوش مي دارد و تبسّم مي كند ونوعي ديگرش،پرپر شدن گل را دامن مي زند وبه تمـــاشا مي ايستد!

وتوكيستي اي تاريخ كه عطر مرموز اوّلي در تو ، قامت به آسمان مي كشد واز تعفّن دوّمي،در تو ، آسمان قطره قطره آب مي شود ومي چكد!

م.هنر

توجّه:اتّصال ، انفصال وتشديد را جزو غلط ها محسوب نفرمائيد.

  RSS